Kontrasty jak świat światem rozśmieszały i przyciągały publiczność. Slapstickowe komedie oparte na widocznej dysproporcji między bohaterami bawiły widzów pod każdą szerokością geograficzną, a koronny tego dowód i przykład stanowił aktorski duet Flipa i Flapa czyli Stan’a Laurel’a i Olivera Hardy’ego. Z atrakcyjności kontrastu również skorzystali występujący w Klubie Modrzejewskiej znakomici aktorzy Marian Opania i Wiktor Zborowski. Wspólne siły obaj artyści zjednoczyli w kabarecie SuperDuo, w którym pracują od lat przygotowując i opracowując estradowe duety.
 
    Marian Opania, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, związany był 
z Teatrem Klasycznym, Teatrem Studio, Kwadrat i Komedia, a od 1981 roku 
z Teatrem Ateneum. Za role w filmach „Skok” i „Sąsiedzi” otrzymał w 1970 roku Nagrodę im. Zbyszka Cybulskiego. Zagrał w niezliczonej ilości filmów i przedstawień teatralnych, chociaż jak uczciwie przyznaje w samym teatrze zakochał się dosyć późno („Rzeczpospolita”, 2002, nr 40). W „Człowieku z żelaza” Andrzeja Wajdy (1981), który z okazji Solidarnościowych uroczystości oglądaliśmy w Klubie całkiem niedawno, stworzył przejmującą postać redaktora Winkla uwikłanego w układy systemu komunistycznego i odradzającego się wewnętrznie pod wpływem wypadków sierpniowych w Stoczni Gdańskiej.
 
    Wiktor Zborowski, podobnie jak jego kabaretowy partner, jest absolwentem Wydziału Aktorskiego warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. Pracował w Teatrze Narodowym, Ateneum, Kwadrat, a także w teatrze muzycznym Roma. Spokrewniony z Janem Kobuszewskim nie ustępuje swojemu sławnemu wujowi ani wzrostem ani poczuciem humoru. Ostatnio podbił publiczność rolą Sienkiewiczowskiego Longinusa Podbipięty w superprodukcji „Ogniem i mieczem” w reżyserii Jerzego Hoffmana.
 
    Talenty wokalno-komediowe tandemu Zborowski-Opania podziwialiśmy 23 października 2005 roku w wypełnionym po brzegi Teatrze Magicopolis w Santa Monica. Nad jakością dźwiękową przedstawienia czuwały towarzyszące artystom małżonki: znana aktorka Maria Winiarska i Anna Opania. Każdy z widzów mógł w kabarecie znaleźć coś dla siebie, bowiem program był niezwykle zróżnicowany tematycznie- od liryki patriotycznej poczynając na skeczach i piosenkach dość frywolnych kończąc. Artyści zaprezentowali perełki kabaretowe Dwudziestolecia Międzywojennego oraz czasów nowszych. Mieliśmy okazję zachwycić się tekstami Antoniego Słonimskiego, Mariana Hemara, Konrada Toma, Wojciecha Młynarskiego, Jeremiego Przybory, Andrzeja Sikorowskiego, Jana Pietrzaka, Włodzimierza Wysockiego, Brela, Marcina Wolskiego, Jerzego Gerżabka, Wojciecha Leśniaka i Stanisława Staszewskiego. Pełne wdzięku i nostalgii „Dziewczyny bądźcie dobre dla nas na wiosnę” Młynarskiego i „Tyle jest miast” Hemara publiczność nieśmiało nuciła wraz z artystami. Szmonces „Ja mam dosyć swojej żony” nic nie stracił ze swej komicznej ponadczasowości, a nieśmiertelny „Sęk” Konrada Toma, który też nic a nic się nie postarzał i myszką w najmniejszym stopniu nie trącił , do łez publikę rozśmieszył. Bowiem prawdziwy humor nigdy się nie starzeje.
 
 
    O czym z uśmiechem donosi,

    Dorota Czajka-Olszewska